Gutenmorgen! Ik graaf nu naar een prikkelende, allesomvattenden intro, maar ik kom ff niet verder dan: het was weer een week met van alles wat. Werk (en vooral: heel veel nieuwe opdrachten voor de komende tijd), genoeg ontspanning met vriendinnen, een organisatiedag incl. party,  een brunch met schoonfamilie en een feestje in de óchtend – de Wake Up Club. Hieronder meerrrr!

Maandag 27 juni en dinsdag 28 juni

Oké maandag was ronduit kut. Toen ik ’s ochtends opstond, voelde ik me al slecht. Supermoe, ondanks genoeg slaap, en misselijk-ish. Maar ik wist mezelf op te kalefateren en hield het vervolgens welgeteld 2 uur vol op kantoor. Toen begon mijn buik weer herrie te maken en wist ik niet hoe snel ik naar huis moest (want de vorige keer stond me nog helder voor de geest). Thuis werkte ik horizontaal mijn to-dolijstje af en daarna lag ik weer de hele middag en avond behoorlijk treurig op de bank. Wéér ziek. Ik snap er niks van. Doorgaans ben ik nóóit ziek en dit jaar al víér keer – misschien dat dat toch ook een overblijfsel is van corona. Van twee jaar weinig in contact komen met ziektekiemen en nu BAM, je weerstand die een klap krijgt. Zou kunnen? Anyway, dinsdagochtend was ik nog een beetje wiebelig en deed ik rustig aan. Na wat eten voelde ik me goed genoeg om weer aan het werk te gaan vanuit huis. ’s Avonds ging ik ook weer naar mijn voorleeskinderen.

Woensdag 29 juni

Woensdagochtend stond de wekker heel vroeg: ik ging naar de Wake Up Club met Ilona. Een paar keer per jaar organiseert de Ping Pong Club dit ochtendfeestje, waar je danst, meezingt en ontbijt vóór werktijd. Van 6.30 tot 9.00, en niet met bier en shotjes (hoewel, ik heb mensen hiermee zien lopen…) maar met koffie en thee. Ik vond het heel leuk! We hebben niet súperlang gedanst, maar vooral van de zon genoten. Om 10 uur zat ik gewoon helemaal ready voor mijn laptop voor een meeting met een mogelijke nieuwe opdrachtgever. Ook de rest van de dag voelde ik me helemaal blij en productief – moet ik vaker doen, dansen voor werktijd ’s Avonds maakte ik poké bowls met Fiona. Recept komt nog online!

Donderdag 30 juni

De donderdag was een pittige. Met mijn werk (in loondienst) had ik een organisatiedag. ’s Ochtends volgden we workshops, onder andere over teamsucces (over de theorie van de piramide op de foto wist ik toevallig al best wel veel, hier schrijf ik blogs over voor een opdrachtgever). ’s Middags was er een buitenactiviteit die ik heb geskipt omdat ik me helaas toch nog niet goed voelde. Die avond was er ook een barbecue + een groot feest op kantoor, maar ook daar maakte ik het niet te laat. Was wel even gezellig! Thuis kroop ik fris gedoucht met Joran voor de tv voor een aflevering Temptation Island

Vrijdag 1 juli

Vrijdag werkte ik en sprak ik nog drie andere potentiële nieuwe opdrachtgevers. Ik heb de afgelopen anderhalf à twee jaar bijna niks aan acquisitie gedaan – ik had werk zat en mensen kwamen naar mij toe – maar afgelopen week dacht ik: ik probeer het weer eens. Even kijken of ik het nog in me heb. Ik reageerde via een Facebookgroep op vier oproepjes en ze pikten mij er állemaal uit. Kan iemand die veren even uit mijn reet komen halen, hallo?! Nee, maar zonder dollen: dat is natuurlijk echt superfijn! (Wil je meer weten over beginnen met tekstschrijven, check dan dit blog!)

Halverwege de middag was ik ineens weer heel moe, dus ik kroop lekker op de bank met chips en een goed boek. En precies zo bracht ik ook de avond door, totdat ik ‘m uit had. Dit boek, Ik ben er niet, van Lize Spit is echt ontzettend goed. Eén van de beste boeken die ik ooit heb gelezen. Dit zei ik erover op Insta:

“Zo ontroerend. Een heel bijzonder ver-van-je-bedverhaal maar toch herkenbaar beschreven. Knetttterdik (570p) maar écht goed doorheen te komen. Vind het zelfs jammer dat ‘ie uit is Zo goed.” 

Dus het moge duidelijk zijn: ik raad ‘m absoluut aan! Lezen! (affiliate)

Zaterdag 2 juli en zondag 3 juli

Zaterdagochtend sportte ik en daarna lunchte ik met een vriendin bij Carmel Market. Daar was ik nog niet eerder geweest, maar in het vroegere Luden zekerrrr wel. En wat een mooie plek hebben ze ervan gemaakt, heel sfeervol! We zaten in de binnentuin en deelden een mezze platter die ik súpergoed vond. Echt heel lekker!

’s Middags begonnen Joran en ik met een draak van een klus. De vorige bewoners hadden midden in de tuin een mega rare bank geplaatst. Heel groot, loodzwaar en op een lompe en totaal niet logische plek. Dat ding bestond uit zo’n 25 grote stenen balken die allemaal op elkaar gestapeld stonden en aan elkaar vastgelijmd waren. Met een koevoet – die de buurman kwam brengen toen hij vanaf zijn balkon toekeek hoe wij, twee klunzen, met een schep stonden te wroeten – ramden we het bankje uit elkaar. Ik kan niet zeggen dat de tuin er nu een stuk beter uitziet, want de situatie op de foto is ook de huidige situatie. Weet nu ook ff niet wat de volgende stap is. Maar goed, het moest gebeuren en it’s done.

Na een douche aten we pizza op de bank en dwong Joran me om Fight Club met hem te kijken. “Een GEWELDIG GOEIE FILM! Een klassieker die je écht een keer moet kijken!”. Ik vond er geen bal aan. Zoveel agressie, zo verwarrend. Echt niet mijn ding dit. Maar er was me ook een McFlurry beloofd als ik ‘m af zou kijken, dus het was toch nog ergens goed voor.

Zondag brunchten we met zijn familie in Delft, dat was ook weer heel gezellig! De rest van de dag ruimde ik op in huis, dat moest ook weer eens gebeuren.

 

Nou, tot volgende week weer beste mensen!