
Hallo hallo liebe Leute! Ik ben maandagavond teruggekomen van een weekend in Berlijn en dat was wunderbar! Ik vertel je er graag allllles over! En dan bedoel ik: ik ga je laten zien wat we hebben gegeten en gedronken. Van currywursten en fenomenale pizza’s tot radlers en smerige cocktails. Eerder die week had ik mijn esthetische APK en was ik ineens ook nog ff ziek. Pak er een kop thee bij en lees lekker mee!

Maandag 14 september
Helaas werd ik wakker met een fikse verkoudheid. Best goed te handelen met paracetamol, maar wel net kut. Ik werkte zo goed als lukte, kookte (zo hygiënisch mogelijk ofc) een maaltje voor mij en Janny en ging daarna vroeg naar bed. Wel eerst nog een bolletje ijs om de keel te smeren: matcha-witte choco en mascarpone-rabarber-bitterkoekjes-witte choco.

Dinsdag 15 september
Ik was nog steeds niet fit maar ging wel op pad, want dit was de Week van de APK. In september (en maart) heb ik telkens precies zo’n onderhoudsweek waarin ik naar de tandarts, mondhygiënist en kapper ga. Niet per se bewust, is ooit zo gelopen. Deze ochtend had ik de eerste twee afspraken, beiden een succes. Toppie. Verder werkte ik en ging ik weer vroeg naar bed.
Woensdag 16 september
Ik voelde me al heel wat beter, dus kon iets lekkerder verder werken. Ook wandelde ik een rondje met de buurvrouw, haar zoontje en Niko. Ik haalde een kardemombroodje bij Bink en we dronken nog een kop koffie bij de Camping. ’s Avonds kwamen Fiona en Pascale eten en ik maakte een superlekkere plaattaart met bietjes, vijgen en geitenkaas.

Donderdag 17 september
APK part 3! Om half 10 meldde ik me bij de kapper (Beichies) en rond half 3 wandelde ik weer fris gekapt en gebleekt de deur uit. Ik ben weer een heel stuk lichter, zo blond ben ik in jaaaaren niet geweest! Dat wilde ik ook, want dan voel ik me toch het meest fris en mezelf. Een paar jaar geleden besloot ik weer wat meer richting mijn eigen, donkere, haarkleur te gaan en daar had ik eigenlijk vrijwel meteen spijt van. Hier ben ik blij mee!
Verder deed ik nog wat werk, ging ik naar dansles en pakte ik mijn koffer in voor een weekend Berlijn!

Vrijdag 18 september
Vrijdagochtend stapten Fiona en ik al vroeg, om 7 uur, in de ICE richting Berlijn. Ik had al weken zoveel zin in deze treinreis en we werden nog geblessed met dik 2 uur vertraging ook. Ik maak geen grap, we zaten heerrrrrlijk in een vierzits met onze puzzelboekjes en snacks. Erg van genoten, haha.
Halverwege de middag kwamen we aan in ons hotel (Amano, in de wijk Mitte) en fristen we ons meteen op om de stad te verkennen. We wandelden zomaar wat rond en deelden, voordat we hangry zouden worden, een fantastische pizza bij Capvin, op een heel romantisch binnenplaatsje. Een van de lekkerste pizza’s die ik ooit heb gegeten, ik lieg niet. Wat een goed begin!

We struinden verder richting stop nummer 2, namelijk een natuurwijnbar (Material) met een borrelplank naar m’n hart, namelijk met alles pickled. Vooral de druiven bliezen ons omver, die moet ik echt eens namaken. In diezelfde wijk (Prenzlauer?) streken we een paar uur later ook weer neer voor het avondeten, namelijk bij Aftab. Daar aten we Perzisch, niet fantastisch maar wel gewoon lekker. Voordat we naar bed gingen, dronken we ook nog ergens hele slechte cocktails. Na 17.000 stappen hielden we het voor gezien.


Zaterdag 19 september
We ontbeten erg lekker bij San Buena en wandelden daarna een flink stuk door de stad. Van winkel naar winkel, van koffiezaak naar lunchtent, langs de Berlijnse muur en door de wijk Kreuzberg. Ik weet niet hoe ik het voor elkaar kreeg maar ik kocht in één winkel (24 Colours) twee leuke nieuwe broeken een mooie top.

We lunchten met broodjes falafel en halloumi, bij Humus und Baba Ganoush. Niet per se het omwandelen waard maar als je in de buurt bent: smakelijk. Op de weg terug proefde Fiona nog dit ijs, van Mos Eisley. Dat was duidelijk een erg goede ijssalon maar precies deze smaak, iets met bessen en chocolade, vond ik nou net niet zo spannend. Na een uurtje rusten in de hotelkamer gingen we weer op pad. Het doel: iets Aziatisch?

De zaak Dump Ling bleek precies waar we zin in hadden: laagdrempelig en met superrrlekkere noedels. De xiao long bao (soepdumplings) had ik ook willen proberen maar helaas heb ik maar één maag. Terug in de wijk Prenzlauer haalden we een zeer teleurstellende frozen yoghurt en zochten we naar een leuke plek om te borrelen. Op het eerste gezicht leek Social Grapes perfect maar toen we daar eenmaal zaten en een wijntje hadden besteld, breidde de groep Amerikanen die naast ons zat zich uit en uit en uit totdat het hele terras bezet was door luidruchtige crusty rookverslaafden zonder gevoel voor personal space. Het was erg oncomfortabel. Wat dat roken betreft: ook dat is Berlijn, ik heb in tijden niet zoveel rokende mensen gezien. Zoooo goorrrr, ik kan (en ga en wil) hier nooit aan wennen.

Totaal opgelaten gingen we op zoek naar een relaxtere plek. En die vonden we: Cafe Bar Club Wohnzimmer. Heel gezellig en laagdrempelig, en een geinige mix van krokante mensen met een pruik en hele lange nepnagels en duo’s die gewoon wilden bijpraten onder het genot van een drankje. Mag jij invullen tot welke categorie wij behoorden.

Zondag 20 september
Nieuwe dag in Berlijn! En dit was ook weer zooo’n leuke. We startten op met koffie en wentelteefjes bij Distrikt – wederom een aanrader. Daarna wandelden we (in het zonnetje! En wij maar denken dat het het hele weekend zou regenen) naar museum Neue Nationalgalerie, waar een tentoonstelling van Cattelan was. Dat zei mij vrij weinig, maar dat is dus die kunstenaar van die banaan met duct tape. Deze tentoonstelling ging over, tsja, eenzaamheid ofzo? Ik vond het niet zo interessant. De andere exposities vond ik ook niet denderend. En toch was het leuk om even een uurtje door een museum te struinen, heb je toch het gevoel dat je iets hebt gedaan.
Onderweg wierpen we nog even een blik op de Brandenburger Tor.



Na de culturele inspanning namen we de metro (en benenwagen) (haha) terug naar Prenzlauer voor taco’s bij Taqueria El Oso. Dit zit in een soort foodhal met, ook weer zo Berlijns, een industrieel interieur en harde muziek. Maar gelukkig vonden wij een tafeltje buiten. Daarna kwamen we op het ingenieuze idee om naar onze volgende stop te gaan met zo’n elektrische step. Waarom is dat zó leuk?! Ook al was het maar een paar honderd meter: enig.

Die volgende stop, dat was een hele leuke: een vlooienmarkt in het Mauerpark. Hartstikke populair en druk, want dit is echt dé activiteit op zondag, aangezien alle winkels gesloten zijn. De kraampjes waren heel wisselend: van tweedehands kleding en prullaria tot food en handgemaakte producten. Ik stuitte er op een ontzettend leuk kraampje van een vrouw met allemaal door haar gemaakte kleurige tassen. Ik was ook echt nog op zoek naar een mooi, simpel en echt leren tasje en dit exemplaar schreeuwde mijn naam. I love it helemaal! De banden mocht je mixen and matchen, superleuk. Ik heb er ook nog een groene band bij.
Na deze aanwinst sloten we snel aan bij de rij voor curry- en bratwursten, want er was regen op komst. Net op tijd zaten we droog met onze worsten en radlers. Heerlijk! Op de terugweg naar het hotel maakten we een lange tussenstop bij koffiezaak Engelberg. Daar hebben we allebei in stilte heeeerlijk een uurtje zitten puzzelen. We kregen zelfs nog een taartje van het personeel, lief.


’s Avonds namen we de metro weer naar Kreuzberg. Die wijk moet helemaal hot en happening zijn maar ik vond de sfeer vooral grimmig. Tussen de kebabzaken en shishalounges was daar ineens een straatje met het Italiaanse restaurant waar we een tafeltje hadden gereserveerd. Ik was ietwat sceptisch maar mannnn wat hebben we hier lekker gegeten. Doodsimpel, gewoon een klassieke pasta ragù, maar zó bijzonder smaakvol. Goddelijk! Ook een heerlijk rood wijntje, relaxte sfeer, mooi pand, maar dan ‘make it Berlijn’ met techno als achtergrondmuziek??? Daar snap ik nou weer niks van, hahaha.
Op de terugweg zei Fiona tot mijn opluchting dat ze ook wel klaar was om naar bed te gaan. Meid, ik kón niet meer. Morgen nog een laatste halve dag 🙂





Leuk zo’n weekend! Ben ook eens in Berlijn geweest en vond het toen al een heerlijke stad. Gelukkig was je opgeknapt. Ik ben ooit eens een lang weekend naar New York geweest, met koorts en verkouden, in februari toen het daar vroor. Was geen succes. Fijne week!
Ohhh dat is echt eeuwig zonde!