Beste mensen! Hier volgt het dagboek van de misschien-wel-leukste-maand van 2021! Ik at in een sterrenrestaurant, ging naar twee themafeestjes, propte m’n hele hebben en houwen in een paar dozen, ging tig keer naar bouwmarkten en woonwinkels en tekende voor ons gloednieuwe paleis. Samen met een hele stoet aan hulptroepen maakten we er in één week een geweldig fijn huis van. We begonnen november in ons kleine maar fijne appartementje aan de Domstraat, eindigden ‘m in een gigadegelijk rijtjeshuis in een net zo keurige wijk. Heb je op Insta natuurlijk al héél veel foto’s van gezien, maar ik vertel je er hier gerust nog eens over! BLIJ!

1 tot en met 5 november

November was maatregelen-wise nog best te doen, als ik het me goed herinner. Ik weet in ieder geval dat ik zomaar op een doordeweekse dinsdagavond nog een wijntje kon drinken met een vriendin. Met Emma, van mijn master, die ik daarna niet zo vaak meer heb gezien (hello corona) maar waarmee het deze avond echt bijzonder gezellig was!

Deze week was verder wel ‘rustig’. Eigenlijk moet ik ‘rustig’ tussen 6 van die haakjes zetten want rust is relatief. Ergens in oktober besloot ik: ik neem dit jaar geen nieuwe opdrachten meer aan. Ik zat bijna helemaal vol en doordat in november één grote opdracht een beetje minder snel ging dan gehoopt (buiten mijn macht om) had ik ineens minder te doen. Ik pakte af en toe een kleine spoedopdracht mee, maar wilde de boel ook vooral niet overcompenseren. Had al hard zat gewerkt dit jaar. Maar goed: werkdagen waren wat minder gehaast en dat was dus lekker! Op de woensdag sloot ik de werkdag geheel in stijl af met een pokébowl.

Donderdagavond deed ik een poging tot polentafrietjes maar dat was voor de zoveelste keer geen succes. Ik heb dit talent niet. Vrijdag was een gewone werkdag maar ik laste een dikke pauze in voor koffie met Fiona, die toevallig in de buurt was. We zaten bij Stach. Als je me al lang volgt, weet je dat dit één van mijn lievelingsplekken voor koffie is. Het uitzicht over de gracht en de mensenmassa is er  h e e r l i j k. En het zat (zat! huilen) zo lekker dicht bij mijn huis.

5 november (en een beetje 6)

Vrijdagavond ging ik naar een huisfeestje met het thema The Office. Toevallig was ik nét daarvoor aan die serie begonnen. Als wie Ilona, Milenka + haar vriend verkleed waren, dat zie je vast wel *. Ik was Toby – hahaha. Ik maakte het niet te laat want ik wilde die zaterdag absoluut niet brak zijn. Dat ben ik bij voorkeur nooit maar deze dag écht niet want ik ging met Joran naar een suuuuuperfancy hotel in Amsterdam, Hotel De L’Europe. Dat was zijn kerstcadeau van werk van vorig jaar. We sliepen er in een kolossale (maar spuuglelijke) kamer met een bed zo groot als ons hele appartement en uitzicht over de stad. En ’s avonds…

* Angela, Pam, Dwight

6 november

… schoven we aan bij Restaurant Flore. Daar werden we als koningen in de watten gelegd met een heerlijk chique diner. Met een Michelinster! Ja godsamme zeg, daar kick ik toch wel echt op hoor. Kijk – ik ben geen fijnproever maar ik vind proeven wel heel fijn (*badum tsss*) en dat doe je hier. Zo. Veel. Smaken. Bij ieder bordje dat voor mijn neus werd gezet knalden de ogen uit mijn kop van nieuwsgierigheid. Ik ga jullie even mee laten genieten en vertel je hieronder wat we aten. Overal kregen we een heerlijke bijpassende wijn bij waar ik de volgende dag geen kater van had. Ik ben er nog steeds niet over uit of dat een mythe is, dat je geen kater krijgt van kwaliteitswijn, of dat het écht zo is. Deze ervaring bevestigde die hypothese in ieder geval wel. Goed, jullie kwamen voor het eten, hierbij:

  1. Souffleetje van eidooier op (min?) 40 graden gegaard met cantharellen en boekweit.
  2. 28 verschillende soorten groente, boerenkoolvinaigrette en een sausje van mierikswortel.
  3. Tartelette met artisjok en zwarte truffel.
  4. Zeekat met nog iets wat ik niet meer weet.
  5. Gerookte kwartel, zuurdesem met oregano-olie, en wortel op verschillende manieren bereid.
  6. Hazelnootschuim met vijgen.
  7. Nog een zoete tartelette met iets, gummyberen in heftig sterke drank, iets met zonnebloem-honingsmaak en een pietje precies kopje koffie.

Mijn favorieten waren nummer 2 (het idee vond ik gewoon al geweldig), nummer 3 (nog nooit zo’n goeie truffelcombi gegeten) en nummer 5 (die kwartel was ongekend zacht en smakelijk). Als ik dan toch ff één minputje mag noemen, dan is dat het feit dat we twee keer iets tartelettigs kregen. Je denkt misschien: wat een onzin dat je dat kleine hapje als nadeel ziet, maar als je daar komt om je iedere gang te laten verrassen, dan is die tweede tartelette een ‘oh, oke’.

Conclusie van de avond is overduidelijk wel dat we héél erg hebben genoten van het eten en de ervaring. Ik vind dit ZO leuk!

7 november

En het was nog niet over met de pret! ’s Ochtends kregen we een lekker ontbijtje en daarna verplaatsten we onszelf naar de spa van het hotel. Daar ging Joran een uurtje sporten en ik baantjes trekken. Ook de eerste keer in mijn leven dat ik dat leuk vond (en freaking 45 minuten volhield). Maar alles voor een voldaan gevoel, zodat de Zweedse massage daarna nóg lekkerder zou zijn. En dat was ‘ie. De perfecte afsluiter van dit weekend. Dit zijn de betere kerstcadeaus!

8 tot en met 14 november

Deze week maakte ik volgens mij héél weinig mee. Ik werkte. Kreeg het leuke nieuwe kookboek van Lekker & Simpel opgestuurd. Sportte volgens mij één keertje. Dat was het wel. Het hoogtepunt van de week was een discofeestje bij Maudy in Berkel. Ik had niet zo’n geweldige glitterige outfit als zij, maar het was zekerrrr gezellig! Verder bracht ik dit weekend voor het eerst wat voorzichtige bezoekjes aan bouwmarkten om toch eindelijk eens inspiratie op te doen voor het nieuwe huis. Ik nam een paar staaltjes mee om met Joran te overleggen en wonder boven wonder waren we het vrij snel eens. Je ziet ze hieronder!

15 tot en met 18 november

De laatste week in ons oude huis! Een week van laatste keren, dus De Laatste Ochtendwandeling Langs De Grachten. De Laatste Keer Vuilnis Aan De Weg. De Laatste Keer Thuiswerken Naast Een Wasrek. De Laatste Keer Een Verstopte Douche. Maar het was ook een week waarin ik juist iets nieuws probeerde op Instagram. Ik copy paste de caption die ik schreef bij deze foto van risotto:

“Ik vind fotograferen helemaal kut. Zo, de foodblogger heeft gesproken. Rommelen in de keuken, – mezelf al schouderklopjes gevend – proeven en vervolgens showen wat ik heb geknutseld. Dát vind ik geweldig. Daglicht chasen, sets op- en afbouwen en foto’s bewerken? No thanks. Maar hierdoor laat ik 9 van de 10 keer niet zien wat ik maak en eet terwijl ik dat wel wíl. Fucking zonde toch? Dus dat gaan we anders doen. Ik ga hier meer ongepolijste plaatjes laten zien met superrrrlekker eten. En het recept geef ik je er gewoon meteen gratis bij. Ik blij, jullie blij (hoop ik dan). Goed, komt ‘ie: […]”

En dat werd best wel goed ontvangen! Dat vind ik heel leuk – het is voor mij ook weer even ‘iets nieuws’. Ben je nu trouwens benieuwd naar het recept voor de risotto met gegrilde artisjok en pistache? Dan vind je die dus hier.

19 november

Vrijdagochtend maakte ik mijn werk af en rond de lunch klapte ik mijn laptop dicht: vakantie! Of nou ja, we gaan deze week een heel huis uitruimen en een andere weer vullen dus van ontspannen is geen sprake. Mijn moeder schoot deze vrijdag meteen te hulp. We stopten deze kast en de keuken in dozen en brachten veel afval en kleding weg. Daarna hadden we wel een biertje (en bieterballen en nacho’s) verdiend. Die namen we bij Oudaen en Nieuwe Dikke Dries. Zo hou je verhuizen leuk

20 en 21 november

Die zaterdag en zondag deden Joran en ik de rest. BIZAR wat een hoop spullen je kan verzamelen in een appartement van net 40 vierkante meter. Ook haalden we de kasten en het bed alvast uit elkaar, dat scheelt weer werk de rest van de week. Op zondag bestelden we – het maakt me nog steeds heel verdrietig dit te moeten zeggen – voor de allerlaatste keer Pieper </3 Ze bezorgen niet bij ons nieuwe huis, zo jammer.

22 november

Maandag was DE GROTE DAG! Om 10 uur werden we in ons nieuwe kasteel verwacht voor een laatste check met de makelaars en de oude bewoners. Daarna fietsten we naar de notaris om alle contracten te tekenen. En ik wist heus dat dit een hele happening was, maar het was nog heftiger dan dat. Ik geloof dat we daar dik anderhalf uur zijn geweest en dat we ieder wel 6 handtekeningen hebben gezet. Maar toen was het wel mooi officieel: WE ZIJN HUISEIGENAREN. Bizar, zeker terwijl de huizenmarkt zo vreselijk is. Maar wij hebben een huis. En wat voor een! Het is echt een parel, dat zul je in de volgende foto’s wel al zien. We zijn er zo blij mee!

We vierden dit heuglijke moment met een lunch bij Bunk en daarna reden we naar de meubelboulevard. We hadden namelijk in een impulsieve bui onze bank doorverkocht aan de nieuwe huurders, dus moesten zelf een nieuwe hebben. Totáál geen rekening mee gehouden dat dat bij banken soms wel maanden duurt maar so be it. Ook kochten we lampen en nog wat andere dingen. ’s Avonds kwamen onze ouders alvast langs om het huis te bewonderen. Ze zouden allemaal later die week al langskomen om te helpen klussen, maar het was toch ook wel erg leuk om deze avond de champagne al met ze te poppen. WE HEBBEN EEN HUIS! Met een TUIN, zie je dat?!

23 en 24 november

Dinsdag gingen we keihard aan de slag! Daar had ik ook zoveel zin in! Heerlijk, een beetje verven, slepen, sjouwen. Ik ga je even per foto meenemen door het huis:

  1. Een kiekje van de zolder.
  2. Mijn moeder ging deze week vol voor Project Badkamer. De vorige bewoners hadden namelijk behoorlijk hysterische tegels en hoewel we ons in de rest van hun keuzes in huis konden vinden, was dit totaal niet ons ding. Maar slopen was ook weer zo wat, want het was allemaal nog keurig netjes. Daarom besloten we de tegels te verven. Met speciale tegelverf natuurlijk, en met héél veel precisie (en heel veel laagjes). Maar het resultaat is echt geweldig, dat zie je zo!
  3. Ik verfde de keuken knaloranje – een kleur die we redelijk spontaan kozen in de bouwmarkt die ochtend. Ook dit resultaat mag er wezen, zie je ook zo!
  4. Ook Maudy kwam een paar uurtjes helpen en at daarna een pizzaatje mee.
  5. Op maandag werd er flink gewit op de middenverdieping (sorry, wat? Ja, een MIDDENverdieping!), op woensdag verfden we een slaapkamermuur diepblauw.
  6. In eerste instantie vond ik het té blauw, maar uiteindelijk is het toch precies goed donkerblauw geworden.

24 november

  1. Ook zochten we laminaat uit. We waren eigenlijk helemaal niet van plan om een nieuwe vloer te leggen op de middenverdieping. De vorige bewoners hadden de houten ondervloer opgeschuurd en wit gelakt en dat vond ik eigenlijk wel heel mooi en stijlvol. Maar praktisch was het echt niet: vocht (van een omgevallen kop koffie of zo) zou meteen in het plafond eronder zitten en in de kieren hoopt ook veel stof op (niet handig als je huisstofmijtallergie hebt) (wij allebei). Oftewel: er kon beter een vloertje op. Als je me dit een paar weken geleden had gevraagd had ik je gezworen om in ieder geval nooit voor visgraat te gaan maar we zijn toch gezwicht. Want eerlijk, het is ook wel écht heel mooi. Beneden hebben we gekke houten latjes, die vind ik ook heel leuk. Net een beetje anders dan anders. Kan je van visgraat niet zeggen, hahaha.
  2. Ja, leuk toch? Ook verfden we twee witte ingebouwde meubels matzwart. Heel mooi!
  3. Tussenstand van de badkamer!

25 november

  1. Donderdag was een intense dag (dat was deze welk elke dag wel zo, maar dit keer hadden we écht veel hulptroepen) en er is in een paar uur tijd écht veel gedaan. Ik ging onder andere naar de Ikea voor een inductieplaat en voor een ondervloer (voor onder het laminaat).
  2. Zomaar een foto.
  3. Mijn vader installeerde de inductieplaat (in plaats van het gasstel, halleluja, ben ik echt geen fan van) en de lampen.
  4. We haalden héél veel (knetterrrrduur) laminaat.
  5. Nog een random foto.
  6. De moeder en tante van Joran verfden mijn kantoor. Ja, ook dat lees je goed: mijn kantoor.
  7. De badkamer is af! Deze foto is wel stiekem van zondag, want de dagen hierna moest er steeds tóch nog een laagje op.
  8. Joran en Loek, mijn broertje, reden die dag heel vaak heen en weer tussen ons oude en nieuwe huis. ’s Avonds sliepen we voor het eerst in ons nieuwe huis!
  9. Vrijdag was een rustigere dag. Als in: er was minder hulp dus er werd minder gedaan. Ilona en ik maakten het oude appartement schoon – ik had me er toch op verkeken hoeveel werk dat nog was. Ook deden Joran en ik wat kleine klusjes, zoals een tweede laag verf op de meubels en de slaapkamermuur.

26 tot en met 28 november

  1. ’s Avonds kwamen Milenka en Ilona eten. Zo leuk om ze het huis te laten zien!
  2. Zaterdag kwamen de ooms en vader van Joran met al hun apparaten en machines om ‘ff ons laminaatje te leggen’. Hadden ze vaker gedaan, komt goed. Maar allejezus, mensen, visgraat is echt een héél ander verhaal. Het is véél meer puzzelwerk en ieder randje moet bijgesneden worden. Na een dag keihard werken lag er krap één kamer.
  3. Mooi!
  4. Die zondag kwamen ze weer om nog twee kamers te leggen. En nog steeds was het niet af hè, niet normaal. Weet waar je aan begint als je dit zelf wil doen, haha. Maar het resultaat is zooooo mooi, dat zie je hieronder!
  5. Zondagavond was ik aan alle kanten beurs en kreupel, maar ik voelde me heel voldaan. Ik vond het zó leuk die hele week! We ploften moe op onze leenbank. Of eigenlijk: ervoor, want dat ding is zo oncomfortabel als een vliegtuigstoel, dus ik zit liever op de grond.
  6. Nog een fotootje van mij in actie.

28 en 29 november

Die zondagavond bestelden we ook patat. Tradities moet je in stand houden hè? Ik maakte de grote fout om er ook kipsaté bij te bestellen want dan kan natuurlijk alleen maar tegenvallen. Het was niet te vreten, smerig gewoon. Die maandag moest ik gewoon weer aan het werk. Daar was ik nog niet echt aan toe, maar ’t is niet anders! Omdat we in ons huis die week nog geen internet hadden (weinig zo bloedirritant als geen internet hebben, ugh) ging ik naar kantoor.

Daarna fietste ik meteen door naar de Domstraat om het appartement op te leveren en de sleutels terug te geven. Dag huis Hier woonden we voor het eerst samen. Het was leuk, het was er ook héél veel vreselijk (vooral dankzij de tig weken, maanden, in lockdown), maar ook fijn en knus. Ik vind het nog steeds zo’n gek idee dat dit niet meer van ons is. Ik fiets er wel eens voorbij en zie dan onze lampen hangen, onze lamellen, maar het is niet meer ‘van ons’. We woonden trouwens achter raam 2, 3 en 4 aan de straat. 2 en 3 was de woonkamer/keuken, 4 de slaapkamer.

29 en 30 november.

Tranen gedroogd, aan de slag in de nieuwe keuken. Ik maakte deze pasta alla norma. Ook dinsdag werkte ik weer op kantoor en ’s avonds kookte ik één van mijn favoriete maaltijden ooit: tomatenrisotto met burrata. En ondertussen las ik een boek want, nou ja, geen internet en dus ook geen tv. Wat moet je anders?

 

In het volgende dagboek laat ik je december 2021 zien. We zijn halverwege en ik kan je nu alvast de spoiler geven dat het een gewellllldige wordt!