Ik kan niet begrijpen dat oktober alweer helemaal afgelopen is, maar ‘t is echt zo. Al lang en breed ook. Best gek, want ik zat de tijd ook behoorlijk weg te kijken omdat ik zo’n zin heb in onze verhuizing binnenkort. Maar verwacht geen verhuis-preps in dit fotodagboek (want we hebben nog nauwelijks iets voorbereid, haha). Wat je wel kan verwachten: een persevent, een kutquiz, een boeklancering met heel veel foodbloggers, een dramatisch slechte restaurantrecensie en, vooruit, een bezoekje aan ons nieuwe huis.

1 oktober

Net als de laatste dag van september, was ik ook vandaag nog ziekig. Ik sliep die nacht op de bank omdat ik Joran absoluut niet wilde besmetten (ook al was het geen corona) omdat hij een weekendje naar de zon ging met zijn werk. Vrijdag voelde ik me al een stuk beter en ‘s avonds had ik zelfs de energie (en heel veel zin) om naar de eetclub te gaan. Ik had ‘m al afgeschreven, maar na een paar dagen in m’n eentje thuis op de bank hangen, kon ik wel wat gezelligheid gebruiken. Ik maakte het niet te laat en trok het allemaal heel goed, gelukkig. Het thema van de avond was Jungle en ik was van plan om allemaal vegetarische vleeshomp-dingen te maken (lees: spareribs, drumsticks) maar dat is er niet van gekomen. Was hoe dan ook een gezellige avond met de gerechten van de rest

2 tot en met 6 oktober

Zaterdag voelde ik me moe maar prima. Ik deed nog een dag rustig aan (ik keek deze paar dagen zo. veel. tv.) en ging ‘s avonds naar de verjaardag van een vriendin. Veel van die meiden had ik al een hele tijd niet gezien dus ook dit was weer een fijne avond. Zondag keek ik gewoon nog een beetje extra Grey’s Anatomy en ‘s avonds maakte ik een curry met kikkererwten, sperziebonen en seroendeng. Lekker veel groenten, verstandig. ‘s Avonds laat kwam Joran weer thuis

Maandag en dinsdag werkte ik weer op kantoor en daar had ik gelukkig wel weer zin in. Ziekig thuis op de bank hangen lijkt (vind ik) altijd zo aantrekkelijk, maar als je écht ziek bent, ben je dat hangen na een halve dag al zat. En ik ben niet vaak genoeg ziek om die wijsheid te onthouden. *klopt af*

Woensdag werkte ik weer eens buiten de deur, dat doe ik de laatste maanden (of zeg gerust: de laatste, pak ‘m beet, 20 maanden) niet zo vaak meer maar mijn motivatie en concentratie gaan echt door het dak als ik op een andere plek dan aan mijn keukentafel werk. Dit keer ging ik vrij spontaan naar De Stadstuin (La Vie, naast de Bijenkorf) waar je, naast zakelijke rekeningen afsluiten bij ING, ook heel erg prima kunt flexwerken. De koffie en de lunch is er niet takkeduur en je zit er wel heel rustig midden in het centrum. Volgens mij is het dus een initiatief van ING maar je wordt verder nergens mee lastig gevallen ofzo. Ik vind ‘t een aanrader!

Tegen het einde van de werkdag ging ik naar Hoog Catharijne, op zoek naar de perfecte gele regenjas die ik dacht te vinden bij Only. Ik glipte ook de Sissy-Boy nog ff in en daar werd ik verliefd op een superpraktische, simpele, strakke, warme, comfortabele en véél te dure winterjas. Daarover straks meer.

7 tot en met 9 oktober

Donderdag werkte ik weer thuis. Vrijdag begon ik mijn Keukenmeid-werkdag weer lekker met hot yoga, zoals het een echte millennial betaamt. Nou ja, ik zeg dat wel, maar ik ben volgens mij officieel niet eens een millennial. Ik ben geboren in 1996 en volgens mij is dat echt precies de grens tussen Gen Y en Gen Z. Wat zeggen jullie?

Anyways: de rest van de vrijdag werkte ik. En best wel hard ook, tot een uur of 7 ‘s avonds. Freelancen is leuk en vrijheid blijheid enzo, maar ik heb helaas ook geen collega’s die me op vrijdagmiddag een biertje toeschuiven. Zo’n vrijmibo om een drukke week af te sluiten lijkt me dus echt heel leuk, die mis ik al jaren. Misschien ga ik voor de vrijdagen wel op zoek naar een (vaste?) flexwerkplek. Tips voor leuke plekken in Utrecht zijn welkom!

Zaterdagochtend wandelde ik en genoot ik van een kaneelbroodje (van Daens, maar vond het maar een droge hap) op het dakterras. Nog even het kerkklokkengeweld van de Dom in me opnemen, voordat we verhuizen naar buiten de singel.

(nog een beetje) 9 tot en met 13 oktober

Diezelfde zaterdag had ik heel erg zin om uit eten te gaan maar dat is (en was, ook voor corona al) geen beslissing die je in Utrecht lekker spontaan kan nemen. Wil je op zaterdagochtend een tafeltje reserveren voor die avond? Succes. Gaat ‘m niet worden. Ténzij… je reserveert bij tapasrestaurant El Olivo. Daar is altijd wel een plekje vrij want het is er werkelijk niet te vreten. Joran en ik hebben er een hele gezellige avond gehad maar wat we voorgeschoteld kregen, was gewoon gênant. We kregen een tapasplaat, gevuld met half gebakken aardappels met ketchup (als zijnde patatas bravas?), gegrilde courgette afgetopt met geraspte kaas, kleffe gehaktballen, drie gekookte gamba’s, twee kippenkluifjes (waar de fuck kwamen die vandaan?) en een paar verdwaalde olijven. Achteraf hoorde en las ik overal negatieve verhalen. Heb je wel goede ervaringen met deze tent? Laat het hieronder dan gerust weten.

(PS ik heb wel even getwijfeld of ik dit zo online ging zetten, maar het is geen kwestie van ‘we hadden net pech’ merk ik aan de reacties om me heen. Ik wil jou, als lezer, ook gewoon echt voor deze catastrofe behoeden.)

Goed, wat ik zondag deed weet ik niet meer. Maandag en dinsdag werkte ik kantoor. Woensdag werkte ik weer bij De Stadstuin, heel chill. Daarna ging ik weer naar de Sissy-Boy om nog een keer naar die fantastische winterjas ‘te kijken’. Ik hing ‘m terug, wandelde naar huis, keerde na 5 minuten weer om, liep terug naar de winkel en kocht ‘m. Het wikken en wegen vond ik wel terecht voor een winterjas van honderdnegentig euro, maar het is zo’n heerlijk praktisch exemplaar; daar heb ik écht wat aan. Love it. Ik hou van praktisch. De gele regenjas had ik inmiddels online besteld maar dus weer teruggestuurd.

14 tot en met 17 oktober

Donderdag werkte ik thuis en ‘s avonds ging ik met Ilona op pad. Ik was met een +1 uitgenodigd voor de opening van KAUAI, een restaurant met een gezond, snel, makkelijk menu. We proefden de smoothies (we kregen er eentje met bosbessen en pindakaas en die vond ik echt geweldig goed), volle wraps en andere hapjes. Deze tent zat eerst op Utrecht Centraal, maar zit nu in de stad (voor veel mensen op de route naar het station) op de Lange Viestraat, ongeveer tegenover de Bijenkorf. Kan je daarvoor flexwerken bij de overburen en daarna hier eten afhalen, haha

Vrijdag vertrok ik, na werk, richting mijn ouders, waar we heel spontaan met z’n vijven gingen gourmetten. Midden in oktober, moet kunnen. Ik bleef daar slapen en ging de volgende ochtend met mijn broertje naar opa. We namen Floor, de hond, mee voor een lange wandeling door het uitgestrekte natuurwonder van Berkel: de Groenzoom.

‘s Avonds had ik een lekker luie avond met Joran. We aten (door mij) zelfgemaakte Turkse pizza’s en keken Squid Game. En ook wij vonden die serie echt genieten! Lekkere plottwists, goed vernieuwend. De laatste aflevering vond ik raar en rommelig, maar de rest: nice.

Zondagavond had ik ook wat leuks op de planning staan: ik deed mee aan de Kutquiz bij de Ping Pong Club met een collega en haar huisgenoot. Een quiz over kutten, dus. Die ene collega is dezelfde als die dit boek schreef, en dat loonde want we werden tweede! En we wonnen een paar willekeurige speciaalbiertjes waar wij ook onze vraagtekens bij hadden maar soit: we hadden gewonnen! Ik vind dit soort avonden heerlijk, daar wil ik er weer meer van!

18 tot en met 21 oktober

Over maandag en dinsdag heb ik niet veel te vertellen, behalve dat ik voor het eerst in máánden een skinnyjeans droeg. Het feit dat dat noemenswaardig is, maakt dat me dan toch Gen Z? Maandagavond maakte ik een superlekkere vegan pasta met tomatensaus, broodkruim en gepofte knoflook, check het recept hier.

Woensdagavond kwamen Fiona en Nienke eten en ik maakte één van mijn favorieten, namelijk deze linzenstoof met abrikoos en halloumi. Dit recept staat al dik twee jaar op mijn website maar het blijft een knaller!

Die meiden konden niet te lang blijven hangen, want om 20.00 hadden Joran en ik afgesproken met de verkopers in ons nieuwe huis. Voor Joran was het de eerste keer sinds de bezichtiging (in de laatste week van mei), ik was er in de eerste week van juni ook nog een keer voor de bouwtechnische keuring. Maar goed: dat was dus al even wat maanden geleden, heel fijn om nu eindelijk weer onder ogen te komen waar we financieel he-le-maal krom voor moeten liggen. We bespraken de dingen die zij voor ons achterlaten (gordijnen, een paar kasten, de airco op de slaapkamer, dat soort dingen) en ze gaven ons wat uitleg over de verbouwkeuzes en andere technische dingen. De keuken is bijvoorbeeld best wel klein en naar mijn idee totaal onpraktisch ingedeeld (dan weten jullie dat alvast, haha) en ik wilde wel even weten waarom dat was. Omdat ze niet van koken houden, was de reden.

Op het moment van schrijven is het nog maar krap twee weken tot de verhuizing, waaaah!

22 oktober

Vrijdag was een leuke dag! ‘s Ochtends sportte ik, ‘s middags reisde ik af naar Zaandam voor de boekpresentatie van Zoet Deeg, van Claudia. Ik kende Claudia alleen nog maar via Instagram, maar ik vond het zó leuk om haar (en héél veel andere foodbloggers) een keer in het echt te ontmoeten. En om haar baksels een keer in het echt te proeven. Want, beste mensen, deze vrouw maakt echt de meest fantastische, vette taarten, koeken, brownies, alles. Het was een hele leuke en übersociale middag, ik werd er helemaal blij van. De laatste jaren vind ik het vaak veel te overweldigend, zo’n gebeurtenis met veel mensen waar je dan maar gezellig mee ‘moet’ doen, maar dit soort foodevents bevallen me goed. Misschien toch omdat het allemaal mensen zijn waarmee je een hobby, een passie, deelt.

Foto 2 en 3 hierboven zijn gemaakt door Photography by Sil

23 oktober

Dat hele foodbloggersgebeuren mag dan wel werk zijn, ik had ook nog wat praktisch werk te verzetten. Daarom doopte ik mijn zaterdag om tot werkdag. Ik schreef, onderzocht, las, mailde, deelde, deed mijn administratie, omzetbelasting en meer. Tegen het begin van de avond vond ik het mooi geweest en sprong ik in de trein richting Fiona, in Den Bosch. Samen maakten we superrrrrlekker vegan stoofvlees met patatjes. Ik heb al meerdere keren dit recept gebruikt, van Laura de Grave, maar ik heb er wat aanpassingen aan gedaan. Ik deel mijn favoriete versie binnenkort een keer met jullie!

Oh, en die berg met eten op de foto kwam uit de Foodybox van Kroon Op Het Werk, een PR bureau waar ik wel vaker perspakketjes van krijg, heel leuk!

24 tot en met 27 oktober

Zondag was een héérlijke dag. Joran was een weekend weg met vrienden (vandaar dat ik van die zaterdag ook met gemak een werkdag kon maken, dat gaat echt niet als hij gewoon weekend wil vieren in dit appartement) (nog twee weken, nog twee weken…) en daar genoot ik heel erg van. Ik zette wat kleding die ik te goed/nieuw vond om weg te gooien op Vinted (maar verkocht so far nog niks) en ging meteen aan de slag met een recept uit Zoet Deeg. Ik ging voor iets lekker zoets: blondies met witte chocolade en macadamianootjes. Zo lekker als ze er op de foto uitzien, zo waren ze ook absoluut. Deze niet-bakker keurt dit prachtige kookboek helemaal goed

Maandag en dinsdag werkte ik weer op kantoor, niks speciaals. Dinsdagavond maakte ik lekkere vega pita’s met shoarma en falafel, opgestuurd door Tijs Bezorgt. De porties in het maaltijdpakket vond ik een béétje klein (maar ik kreeg een perspakketje, daar kan het ook aan liggen) maar de smaak was absoluut goed!

Woensdag legde ik mijn hele werkdag vast in Instastories, en dat werd goed ontvangen. Ik snap het wel: mijn werk als tekstschrijver is zoiets onzichtbaars en vaags. Zo liet ik bijvoorbeeld zien aan welke opdrachten ik die dag werkte en dat er een spoedklus binnenkwam. Ik kreeg veel leuke reacties op mijn stories dus dat doe ik vast nog wel een keer Ik sloot de dag af met een insane lekkere pasta, met een tomatensaus met heel veel rode wijn. Ik heb er geen mooie foto’s van gemaakt maar als ik ‘m binnenkort nog eens maak, zorg ik dat ik het recept ook met jullie kan delen.

28 tot en met 31 oktober

Vrijdag kwam er alweer niet veel van werken terecht. In de ochtend sportte ik en daarna ging ik al snel naar Amersfoort voor een leuke afspraak. Ik sprak af met een paar mensen van gebana, het bedrijf waar ik de afgelopen maanden mee samenwerkte (en die samenwerking begint binnenkort ook weer!), want zij waren toevallig in Nederland voor werk. We spraken af bij Anna’s Smaakatelier, op mijn verzoek. Dit voorjaar schreef ik websiteteksten voor Anna maar ik was er nog altijd niet geweest. Nu eindelijk wel een keer, heel leuk! Ik proefde het citroen meringue-taartje en die was zoooo goed!

Na de taart ging ik naar Amsterdam (wat een reiziger ben ik de laatste weken!) voor een jaarlijks evenement van mijn werk in loondienst. De hele avond waren er sprekers en workshops in Pakhuis de Zwijger over allerlei maatschappelijke onderwerpen. Ik had de nobele taak om de PowerPoint door te klikken, en ik had verwacht dat ik daar best wel een beetje lui achterover kon leunen, maar het was me een partij stressvol. Wauw. ‘s Nachts was ik vrij laat thuis (want ik moest met mijn communicatiecollega juist ná het event nog snel persberichten schrijven en de socials bijwerken) dus zaterdag sliep ik lekker uit. ‘s Avonds gingen Joran en ik naar zijn ouders voor hun jaarlijkse fondueavond met vrienden. Dat werd ook héél laat, maar gelukkig konden we daar crashen. Zondag deden we niet veel meer, behalve patat bestellen.

In het volgende dagboek zijn we gewoon verhuisd?! En dat is al helemaal een onrealistisch idee als je weet hoe ik er nu bij zit. 12 dagen voor de verhuizing, totaal ontspannen. Niks ingepakt, nauwelijks spullen besteld. We zien het allemaal wel. Of dat echt zo’n goed plan is als het nu lijkt, dat lees je dus de volgende keer