Hallo hallo! Ik kijk naar de knipperende cursor voor me en heb echt ff geen flauw idee wat voor prikkelende inleiding ik hier moet zetten. Vorige week was niet heel spannend, ik ben toe aan vakantie, ik weet het ook allemaal ff niet meer OKÉ?! &@^*$@%&!! In dit dagboek: mega warme dagen, een knutselmiddag, heel veel tegen een camera lullen voor werk en een avond tapas eten. Als je zin hebt: lees verderrrr.

Maandag 18 juli en dinsdag 19 juli

Eigenlijk werk ik met mijn team op maandag en dinsdag op kantoor. Deze week sloegen we dat ff over: op maandag werd het namelijk 34 graden, dinsdag maar liefst 39. En ik zou zelfs zweren dat ik de thermometer in mijn tuin de VEERTIG aan zag tikken. Meine gute, echt niet oké. Maar ik moet óók zeggen: het was in onze tuin en in ons huis echt bijzonder goed te doen. Waar ik een paar maanden geleden stiekem nog een beetje baalde van onze tuin op het noordoosten, ben ik er nu heeeeel blij mee. Er is zon, als je dat wil, maar er is ook lekker veel schaduw en de zon staat vooral niet de hele dag op de ramen te branden. De airco in de slaapkamer (die hing er al) is ook wel heel prettig, moet ik zeggen. Goed te doen Heel fijn.

Ik werkte af en toe zelfs even (in de schaduw) in de tuin, dronk ijskoffies, cancelde alle afspraken buiten de deur en deed lekker relaxed. Eten met deze temperaturen is wel lastig, vind ik. Ik heb steeds wel honger, maar nergens trek in. Uiteindelijk kom ik dan uit bij zo’n vaag alles bij elkaar geraapt zooitje als salade. Dinsdagavond kwam Keylee eten en maakte ik deze lekkere frisse pasta van courgetti en guac voor ons tweeën. (En één glaasje tinto de verano.)

Woensdag 20 juli

Ik leefde de hele week met een tropenrooster (vroeg naar bed, vroeg eruit, (iets) eerder klaar met werken en tijd om lekker niks te doen). Vooral op de woensdag wierp dat echt z’n vruchten af. De wekker stond om 6, waarna ik een grote wandeling maakte met een kop koffie, en om 7 uur begon met werken. Uiteindelijk maakte ik er nog steeds een lange werkdag van, maar wel eentje waarna ik veel kon afvinken. ’s Avonds at ik een simpele pasta met tomatensaus met zongedroogde tomaat en geitenkaas.

Donderdag 21 juli

Donderdag was een beetje meh. Ik maakte weer een ochtendwandeling (langs een speelweide genaamd ‘Boomer’ – wie mogen hier nou precies spelen dan?), werkte en ging ’s avonds naar hot yoga.

Vrijdag 22 juli

Vrijdag was een spannende werkdag want ik deed iets wat ik nog nooit eerder had gedaan: ik zette mezelf op video. Of nou ja, ik filmde mezelf dus terwijl ik urenlang lulde over social media. Dat doe ik in opdracht van een hele leuke meid die een platform aan het opzetten is voor mensen die zzp’en naast hun baan in loondienst. (Ik behoor nog maar heel kort tot deze doelgroep, haha. HELP.) Zij vroeg mij een tijdje geleden om dit te doen en hoewel ik bij het idee al zeven kleuren scheet, besloot ik het toch gewoon te doen. De kennis heb ik absoluut (niet alleen vanuit ervaring met Keukenmeid, ook als communicatieadviseur bij NJR doe/deed ik daar veellll mee) maar ik kan. niet. presenteren. Van het ene op het andere moment, ergens op het begin van mijn studie, bakte ik er niks meer van. Ik ga van de hak op de tak, ik twijfel aan alles, ik stotter, zucht, tik, alles. Maar goed: af en toe buiten je comfortzone gaan, vind ik ook wel belangrijk.

Ik schreef een script en had deze vrijdag ingepland om in één dag 5 video’s van ieder ongeveer een kwartiertje te schieten. Nou. Werkelijk alles wat mis kon gaan, ging mis. Zelfs het sd-kaartje dat ik al jaaaaren gebruik, gaf het ineens op. Aan het einde van een bijzonder vermoeiende dag had ik 2 video’s opgenomen (en bewerkt). En daarna was ik helemaal gaar van het de hele dag lullen tegen een camera. Maarrrr ik was ook wel trots. Ik ben niet 100% blij met het resultaat maar het is oké. Ik heb het gedaan, ik heb ervan geleerd. Het is geen 10, ook geen 8, maar het is oké.

’s Avonds kwam er een groep vrienden van Joran langs, dat was heel gezellig!

Zaterdag 23 juli

Zaterdagochtend maakte ik het huis schoon en daarna filmde ik video nummero drie van de serie. Daarna trakteerde ik mezelf op een middag hersenloos schilderen. Ik wil er eigenlijk niet mijn hele huis mee volhangen maar het is gewoon zoooooo rustgevend om die structured art-schilderijen te maken en daarna in te kleuren met verf. HEERLIJK. Overigens heb ik nu, op woensdag, nog steeds last van mijn nek omdat ik dus urenlang als een soort Karbonkel voorover heb gehangen.

’s Avonds at ik met Joran bij Los Amigos. Dat tentje stond al heel lang op mijn to-golijst, je scheen er heel lekker tapas te kunnen eten. En dat was zeker zo! Heel sfeervol Spaans ook, maar wel wat te krap en vol naar mijn smaak. Ik zat bijna bij mijn buurman op schoot, zo dicht bij elkaar stonden de tafeltjes. Dat zit toch een stuk minder relaxed. Halverwege de avond werd het al een stuk rustiger en zaten we er wél lekker.

Zondag 24 juli

Voor de zondag had ik nog geen plannen behalve: géén werk. Ik ben echt bijna aan m’n eindje. Niet in de zin van overspannen-ik-trek-het-niet-meer, maar van ik-heb-vakantie-nodig-en-het-liefst-NU. Ik heb de afgelopen weken heel hard en veel gewerkt en op zondag denk ik soms ‘joh, ik kan ook nog héél even dit en dat doen, dan is het maar gedaan’. Maar dat wilde ik vandaag dus ff niet. Ik dronk koffie in het zonnetje in de tuin, fietste een rondje met Joran, maakte pizza’s voor ons en wandelde ’s avonds nog een stuk met Ilona. Ook las ik dit boek van Lianne Keemink eindelijk uit! Ik vond ‘m heel goed (haar schrijfstijl is echt lekker luchtig en schop-onder-je-hollerig) maar ik ben niet de allergrootste fan van zelfhulpboeken. Ik verlies mezelf liever in een romannetje. Wel een dikke aanrader als jij jezelf wel graag uitdaagt

 

Tot volgende week!