IMG_3622

Ja lezers, ik weet wat jullie denken: wat een prachtige weheartitfoto met de lelijkste fotomuur ooit. Daar moet ik binnenkort inderdaad wat aan gaan doen. De foto’s vind ik niet zo leuk meer en het blijft ook voor geen meter hangen, zoals je ziet.

In het kader van ‘een hele week iets anders dan anders doen’ (waar ik laatst ook al over vertelde) besloot ik een hele week Facebook uit mijn leven te verbannen. Ik was/ben eigenlijk gewoon verslaafd, en dat irriteerde me nogal. Zit ik huiswerk te maken en zie ik door de bomen het bos even niet meer… Facebook. Gaat het me tijdens college niet snel genoeg… Facebook. Soms refreshte ik om de 2 minuten mijn timeline en ik ben een pro in via-via-via bekenden stalken. Ik werd gek van mezelf: tijd om cold turkey af te kicken (nouja, goed.. kan dat in een weekje? Nee hè?). Ik verwijderde de app en met een beetje zelfdiscipline is het me ook gelukt om geen ‘Facebook’ in de zoekbalk op m’n laptop te typen. Benieuwd naar wat ik er van vond? Lees dan snel verder!

HOE GING HET

Nou jongens, shame on me maar dit was dus echt best wel lastig. Na een hele dag school of werken heb ik gewoon zin om hersenloos Facebook door te scrollen. Dat mocht ik dus een hele week niet. De eerste paar dagen vergat ik mijn uitdaging ook regelmatig bíjna. In plaats daarvan zocht ik dan vaak nieuwe blogs, bekeek ik TEDtalks of vermaakte ik me met Pinterest. Het is dus niet zo dat ik ineens veel productiever aan school ging werken, ik vond telkens wel andere afleiding. Maar de dingen die ik deed hadden wel wat meer diepgang dan de berichten op m’n timeline.

Wat wel vreemd voelde, is dat ik ineens echt achterliep met dingen. Ik heb de examenstress van scholieren bijvoorbeeld niet meegekregen en ik wist pas heel laat dat het nieuwe bestuur van de studievereniging bekend was. Ook wist ik niet van activiteiten waar ik voor was uitgenodigd en heb ik mooie aangeboden kamers gemist (ik ben inderdaad weer op zoek. Niet fanatiek maar gewoon een beetje kijken!).

NA EEN WEEK

Vandaag, zaterdag 16 mei, heb ik de Facebookapp weer een prominent plekje gegeven. Op de plek waar ik de afgelopen week de meditatie-app Breath had gezet. Toen ik thuis kwam van werk ging ik er even goed voor zitten. Ik mocht van mezelf best àlles van de afgelopen week teruglezen, maar ik deed het niet. Na een paar minuten scrollen had ik er serieus alweer genoeg van. Wait what? Ben ik genezen?

Wat me meteen opviel toen ik –lichtelijk gefrustreerd- m’n telefoon naast me neer legde, was dat ik een heel ongelukkig gevoel kreeg van al die overdreven happy posts van mensen. Als een soort jaloezie. Maar op Facebook zet je niet dat je oma doodziek is of dat je hart is gebroken (over het algemeen..). Ik zag alleen maar blije berichten over behaalde diploma’s, leuke feestjes, zoveel jaar en zoveel dagen samen met schatjeee (moet je nu sowieso niet mee aankomen; ik heb ze stuk voor stuk verwijderd of op stil gezet – ja echt.) en foto’s van geweldige reizen. Dus iedereen is blij en heeft een perfect leven, behalve ik? Zo voelde het.

IMG_3271

DUS

Ik kan het iedereen eigenlijk best wel aanraden om een weekje Facebook te verbannen uit je leven. Lekker boeiend wat iedereen doet. Ik ben verschrikkelijk nieuwsgierig naar alles en iedereen om me heen, maar echt: lek-ker boeiend. Wat ik lees interesseert me uiteindelijk geen drol en als het nou écht heel grappig of belangrijk is dan hoor ik het vanzelf wel. Ik ben niet van plan om mijn account te verwijderen, want het is af en toe gewoon wel echt leuk en handig (bovendien vind ik het een soort van sociale plicht dat je te vinden bent op Facebook – jij wilt anderen toch ook kunnen vinden), maar ik weet heel zeker dat ik nu heel wat minder tijd zal verspillen. Aan Facebook, tenminste. Wie heb ik overtuigd?