IMG_4434

Wow. Geen titel met alliteraties? Geen kunstzinnige collage? Geen fotodagboek? Nee, dit is een écht blogje. Ik ga jullie eens even bijpraten over alles waar ik nu mee bezig ben. De drempel om dit artikel te schrijven ligt eigenlijk niet zo hoog, en ik hoop dat ik zo weer een beetje in die sfeer kom. Goed, daarover vertel ik hieronder dus meer

School

Op school gaat het prima. Doordat ik begin dit jaar van verdiepingspakket ben gewisseld (ik blijf er bij dat dit niet mijn schuld is maar van mijn studie met een oerdomme planning) heb ik een halfjaartje studievertraging omdat ik één vak moet inhalen. Naast dat ene vak heb ik principe ruimte voor nog drie vakken en daarom heb ik dit blok een van mijn vakken laten vallen. Zo heb ik het nu wat rustiger en kan ik straks een vak kiezen dat ik wél echt leuk vind, want dit was ‘m ook niet helemaal. Op 24 juni heb ik mijn laatste (en enige, ha) deadline staan, waar ik dan natuurlijk wel heel hard m’n best voor ga doen.

Bloggen (…)

Dat gaat niet zo lekker. Voor iedereen die mijn blog nog volgt en leest: bedankt leuk lief gezellig Voor iedereen die me de afgelopen tijd heeft unfollowed: het is je vergeven. Sterker nog: ik snap je en zou waarschijnlijk hetzelfde doen als een blogger met niets origineels meer zou komen. Ik vind het zo stom dat ik niets anders publiceer dan mijn wekelijkse dagboekjes, maar het gaat haast niet. School is niet dat wat in de weg staat: ik werk veel én doe graag niks én ik ben inspiratieloos én ik besteed heel veel tijd aan mijn nieuwe hobby aka fitness.

Sporten

Fitness dus. Ik sta er zelf ook van te kijken maar dat is dus wat ik maar liefst 4x in de week doe. Ik ga er binnenkort een heel artikel aan wijden (inspiratie!), want wat ik daar nu doe is sinds eind maart pretty serious geworden. Niet dat ik nu bikinimodel word of aan die geoliede wedstrijden mee ga doen hoor, ik zou het al leuk vinden als mijn buikspieren eens door mijn vet heen prikken. Maar buiten dat vind ik het ondertussen ook oprecht leuk en ontspannend. Ik hoef mezelf (meestal) niet meer naar de sportschool te slepen: die vier keer in de week doe ik met plezier.

Ik lees dit nu na en denk ‘dit is zo niet ik’ maar dit is dus zo wél ik tegenwoordig. En ik weet niet wat mijn geheim is.

Thailand

Dan hetgeen wat het hardst in mijn nek staat te hijgen: mijn reisje naar Thailand over precies een maand. Ik heb er zin in. Maar ik hou van niets plannen (en dan vervolgens 3 avonden aaneen bij hetzelfde restaurant gaan zitten en de hele dag met Facebook naast het zwembad liggen – zo ben ik dan ook wel weer) omdat… ik daar gewoon echt geen zin in heb? Ik beleef geen plezier aan routes uitstippelen en tig hostels bekijken voordat ik ga boeken. Het liefst laat ik iemand anders alles fixen maar dat gaat niet want ik ga alleen. Waar ik overigens nog steeds geen spijt van heb (goh ik ben ook nog niet weg). Ik heb zelf al wel een klein lijstje gemaakt van plaatsen waar ik ‘echt heen zou moeten’ en dingen die ik ‘echt moet doen’ maar niets staat vast. We zien het wel.

GRIEKENLAND!?

En door Thailand vergeet ik telkens dat ik na de zomer gewoon een HALF JAAR in Griekenland ga studeren en wonen. Wat ik daar nog voor moet regelen valt niet mee en daar zie ik als een berg tegenop. Ik wacht op handtekeningen, moet nog een kamer regelen, tickets, koffers… Van tevoren wil ik ook nog een korte taalcursus doen in Griekenland maar van die informatie en data snap ik ook geen bal. Laatst heb ik een bijeenkomst gehad met andere studenten die naar Zuid en Oost Europa gaan en daar kreeg ik het eigenlijk alleen maar benauwd van. Ben je eigenlijk wel verzekerd daar? En hoe ga je het doen met je telefoon? En wat als er een aanslag is, hoe weten ze dan dat ze naar je moeten zoeken als je geen officiële inwoner bent? Serieus, dit punt kwam voorbij. Ik besef het nog niet helemaal. Ik vind op uitwisseling gaan ook nog steeds zó niks voor mij maar ik ga het geloof ik toch echt doen

Dat was het geloof ik. Nog vragen?