Fotodagboek Tokyo (Japan) op de terugweg: 11-13 oktober

26 dec 2025 | Leven

Na een dag in de natuur waren we weer genoeg opgeladen voor de immense drukte van Tokyo. Ach ja, wie houden we voor de gek? Wij gedijen uitstekend in de stad. En Tokyo in het bijzonder. Ja, het is groot, hoog en véél. Maar het is ook georganiseerd en op een harmonieuze manier druk. We sloten de vakantie in Japan af in een andere wijk dan we ‘m begonnen, namelijk in Asakusa. Een totáál andere wereld.

Woensdag 11 oktober

Asakusa wakkerde hernieuwd enthousiasme bij ons aan. Het was dezelfde stad maar een compleet andere wijk dan waar we twee weken eerder waren. Hier was het drukker, veel toeristischer, ouder en traditioneler. Ook meteen overweldigender, maar ik weet wel dat we meteen dachten: oeh, er valt weer zoveel geks te ontdekken hier. We checkten in bij het hotel (was geen aanrader dus ik noem ‘m niet) en liepen samen door de wijk. Langs de Senso-Ji Temple, door straatjes vol met toeristische kraampjes en door drukkere winkelstraten. We lunchten bij één van de vele sushi belt-restaurants. Ik kon hier geen genoeg van krijgen in Japan: het eten, de experience (vooral dat), het gemak, de prijzen, I LOVE IT.

Ook kwamen we langs een matchawinkel. Hier kocht ik matcha en zo’n matchaklopper (dat vond ik wel een leuk souvenirtje) én een matchabiertje. Die was wel geinig, niet heel bijzonder. ’s Middags hebben we ook een tijdje rondgehangen bij Hand Drip Coffee. Een café dat een beetje Brits of New Yorks aandeed (denk ik, what do I know) en waar ik echt godddddelijke matcha latte heb gedronken. Echt de lekkerste die ik ooit op heb: superzacht, subtiel, precies zoet genoeg.

’s Avonds liepen we naar een restaurant dat er op Google Maps interessant uitzag, maar we belandden per ongeluk bij een andere. Alles leek op elkaar in die kleine straatjes. Maar dat mocht de pret niet drukken want we aten hier zó lekker. De tent zelf zag er niet heel sfeervol of goed uit (wat is dat toch met die tl-lichten?!?!) maar toen er eenmaal een barbecuetje en schalen ingrediënten op tafel werden gezet, was ik om. We roosterden zelf stukjes vlees, die we met rijst en een verrukkelijk zoetzuur sausje aten in een blaadje sla. Zo eenvoudig, maar echt góéd.

Na dit heerlijke eten vervolgden we onze weg naar Akihabara. Dat is een wijk die bekend staat om z’n hysterische arcades, manga en maid cafés en veel anime. Hier zijn straten vol met gamehallen, die dan ook gerust 8, 9 of 10 verdiepingen hoog zijn. Een verdieping met gokmachines, een verdieping met grijpmachines, eentje met schietspellen, eentje met dansspellen… Dit is echt helemaal wat mensen (zeker niet alleen jongeren!) hier doen en ik vind dit ZO hilarisch en heerlijk. Ik was gewoon bezweet en buiten adem na een uur in deze tent.

Donderdag 12 oktober

Zo, de laatste dag! En het was een goeie! We begonnen ‘m bij Hand Drip Coffee, want daar hadden we een dag eerder lekkere dingen op de ontbijtkaart zien staan. Vooral de wentelteefjes waren heerlijk, de pannenkoeken niet zo. De iced matcha latte was ook minder goed dan de warme variant, maar je probeert wel eens wat hè. Een paar uur, meerdere drankjes en een boek verder gingen we weer op pad. We struinden door de straten, lunchten nog even snel iets bij een niet noemenswaardig tentje (met terras, dat is wel een unicum!) én boekten een Thaise massage bij Erawan Asakusa Temple Thai. Dat konden onze tere backpackruggetjes wel gebruiken (grapje). Het was best een pittige maar hij was wel effectief. Ik denk hier nog regelmatig aan terug, dat is een goed teken! Aan de overkant van de salon spotte ik een tonkatsu-restaurant: Tonkatsu Toyama. Van dit gerecht had ik nog geen goede geproefd, dus ik wilde hier graag naartoe. Dat was echt een schot in de roos: heerlijk mals vlees (wij hadden varken, dat is gebruikelijk, maar volgens mij hadden ze ook kip) in een knapperig korstje (zoals schnitzel) met sausjes en lekkere toppings.

Later die avond gingen we eindelijk de Skytree op. Je ziet de toren overal boven de stad uit pieken dus het was tijd voor een omgekeerd perspectief. We bezochten beide platforms: eentje op 350m en eentje op 450m. Ik kan niet helemaal bevatten HOE hoog dat is. Om toch een beetje een idee te geven: de Utrechtse Dom is 112 meter hoog. Bizar toch? En zo ver als je kon kijken, reikte Tokyo. Héél indrukwekkend! Wat een prachtige afsluiter van deze vakantie <3

Vrijdag 13 oktober

De volgende ochtend begon onze lange, lange reis naar huis. Van Tokyo via Seoul naar Amsterdam. We hadden tijdens het online inchecken niet goed opgelet en zaten tijdens de lange vlucht per ongeluk niet naast elkaar, dat was wel heel jammer. Maar het vloog (ha) voorbij en voor we het wisten waren we op Schiphol. Waar we de taxi te duur vonden en met een kop koffie nog een uur hebben gewacht tot de eerste trein ging.

Nu, twee jaar later, kijk ik terug op een supermooie reis. Inmiddels is iedereen en z’n moeder in Japan geweest, lijkt het wel, en ik snap volkomen waarom. Als het niet zo godsgruwelijk ver weg was, werd dit mijn ‘Italië’ of ‘Spanje’. Wie weet komen we er ooit nog eens…

Dit vind je ook leuk!

Amanda de Bruin

Over keukenmeid

Mijn naam is Beau en ik ben gek op koken en eten

Gezond, druipend in vet, vlezig, vega, perfecte midnight snacks, culinaire hoogstandjes en simpele prakkies: ik eet alles. Ik hoop dat ik jou met mijn recepten kan inspireren voor je volgende maaltijd!

Fan van mijn teksten? Ik ben ook freelance tekstschrijver en help je graag.

Reageer

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Nieuwste berichten