ninh3

Toen we na één dag Hue alweer vertrokken naar het noorden, wilden we niet meteen naar Hanoi. Een paar uur onder die stad ligt Ninh Binh, ook wel ‘Halong Bay op het droge’. Dit stadje heeft veel afgelegen plekjes en mooie natuur, waar het echt een ding is om lekker peaceful tussen de weilanden te overnachten. Dat deden wij dus ook, in Tam Coc. Dit was zo’n plek waar we zonder verwachtingen naartoe gingen (veel backpackers slaan dit gebied ook over) maar nu raden we het iedereen die naar Vietnam gaat aan.

(ja, we deden een uitgebreide ordinaire fotoshoot met de scoots)

ninh1

IMG_5108

ninh2 

ninh6

Zondag 13 augustus

De bus dropte ons rond 3/4 uur ’s nachts ineens ergens in de middle of nowhere (of nouja, Ninh Binh dus) en voor we het wisten zaten we al in een taxi richting het hostel. We wisten dat het hostel een beetje afgelegen lag maar toen hij ineens in het donker over een hobbelig pad reed, dacht ik wel ‘ehhhh’. Maar ’t kwam goed. Er waren nog wat bedden vrij waar we nog een paar uur konden slapen, gelukkig. ’s Ochtends huurden we weer 2 scooters (ik eentje met Louis Vuitton-zadel) (nice) en daarmee gingen we de omgeving verkennen. Tam Coc en Ninh Binh zijn niet heel bekend bij backpackers maar het is er ZO mooi! Halong Bay is zo beroemd om de karstgebergten in het water; Tam Coc is in principe hetzelfde maar dan op het droge. In Trang An voeren we met bootjes door het natuurgebied. Alle toeristen op ons bootje en om ons heen waren Vietnamees en we hadden sterk het vermoeden dat er nogal over ons geroddeld werd. Wij hingen namelijk als twee vaatdoeken over de rand; het was te warm. En dat terwijl de omgeving echt vet mooi was. Na 2 uur varen waren we er klaar mee (met die boot maar ook met onze mentaliteit) en we spraken af dat we vanaf dat moment heel positief gingen doen en de warmte zouden negeren. Dat ging eigenlijk bést wel goed, we hielpen zelfs met peddelen. Toen ik na het varen Maudy’s haar stond te vlechten, kwam er een Vietnamees meisje naar ons toe met de vraag of zij ’t mocht doen. Ehhh ok. Haar vriendinnen kwamen er giechelend bij staan en ineens zaten we midden in een fotoshoot. We dachten eerst nog even dat het een scam was maar ze meenden het. Zie de Facebook post hieronder links. In het hostel douchten we en daarna namen we de taxi naar het centrum van Ninh Binh om wat te eten. Er was zo snel niks fatsoenlijks te vinden dus we aten lekker pizza bij een snackbar. Daar zat het helemaal vol met Europeanen die waarschijnlijk precies hetzelfde dachten. Eenmaal bij het hostel zat ik nog even buiten aan de dagboekjes te werken.

ninh4

IMG_5110

IMG_5114

Maandag 14 augustus

De ochtend begonnen we standaard met bananenpannenkoeken met chocoladesaus (elke dag – halleluja). Daarna zetten we onze superpositieve vibes voort en rijden we naar de Mua Caves in de buurt. Bovenop de berg heb je een heel mooi uitzicht over de gebergten en rijstvelden in de omgeving, maar daar moet je dan wel eerst 500 traptreden voor trotseren. Eenmaal boven waren we bezweet en uitgeput maar het was het zéker waard! Kijk die foto’s dan, één van de hoogtepunten van de reis. Daarna lunchten we op aanraden van de Facebookgroep Backpackers Azië bij het restaurant van een lief vrouwtje, Thuy Linh ofzo. Weet het niet meer precies maar het was ook niet mega geweldig. Onderweg naar het hostel gingen we op zoek naar een pinautomaat want dat is echt niet te doen in Tam Coc. Er is één bank maar dat ding deed het niet en verder kon je alleen in vage winkeltjes cash pinnen met je creditcard (= gedoe). Maar goed, het lukte dus we konden weer eten. Dat deden we bij het hostel zelf maar na drie happen was ik er klaar mee. Kan meespelen dat ik eerder die dag de keuken zag toen ik een paar puppies volgde, want ehh… daar ging m’n eetlust. Als Rob Geus (ja toch? Hij is dat toch?) dit zou zien… Soms moet je niet alles willen weten. Wat wel chill was, was dat we ineens mochten verplaatsen naar een kamer met airco. Daar hebben we toen maar goed van genoten door vroeg naar bed te gaan.